Ateşten Ok

Sam yeli değildi gelen ayrılık,
Ateşten bir oktu, kavurdu gitti.
Buzdan bir taç idi sanki mutluluk,
Kaydı elimizden,dağıldı gitti...

Geceler, bardaklar oldu yoldaşım,
Ne umudum bitti, ne de göz yaşım.
Özgür, deli fişek, eğilmez başım
Susuz fidan gibi eğildi gitti...

Ne sen, ne ben suçlu değil aslında,
Sahne böyle biter çağ sevdasında...
Binlerce senedir, aşk deryasında
Milyonlarca Ferhat, boğuldu gitti..

Atabay Güveloğlu

Sen ve Bendim

İlk aşıklar, Adem ile Havva'nın
Ateşi sen, sanki bendim çağrısı.
Şehvet ile yedikleri elmanın
Çekirdeği sendin,bendim yarısı.

Kelebeğin,kuşun,suyun havanın,
Bizdeydi tüm güzelliği doğanın.
Emek dolu,çiçek dolu kovanın
Peteği sen,sanki bendim arısı.

Bizdik her örneği bunca nimetin,
Buğdayın, mısırın, bin bereketin.
Sevgilerle ördüğümüz demetin
Başağı sen, sanki bendim sarısı.

Adı kaldı, sevgilerin, umudun,
Çiçeğin, bebeğin, kuşun, bulutun.
Özlemlerle sızlayan bir vücudun
Şifası sen, sanki bendim ağrısı, Sanki,bendim!..

Atabay GÜVELOĞLU

Sen Ne Güzeldin

Elimde değil,kıyaslıyorum
Ellerin ne kadar güzeldi.
Özenle işlenmişlerdi biliyorum,
Yüce bir ustadan eserdi.

Aklıma geldikçe eriyorum,
Gözlerin ne kadar güzeldi.
Dünyamı karartsınlar diye
Özellikle renklendirilmişlerdi.

Buğday tarlalarında görürüm,
saçların ne kadar güzeldi.
Nasıl unuturum o sihirli kokunu,
İpeksi teninle uyum içindeydi.

Bilmem ki nasıl anlatayım,
Ah,dudakların ne kadar güzeldi.
Hala dönüyor başım, girdabındayım,
Beni çeken görünmeyen bir eldi.

Söylemeye utanıyorum ama,
Her yerin,her şeyin çok güzeldi.
Tüm güzelliklerinle koşardın bana
Senin yerin taaa kalbimdeydi...

Atabay Güveloğlu